حضورغیاب، صله رحم مجازی

من سه میلیون و نیم ضرر کردم. یک و نیم میلیون پارچه خریدم. ۲میلیون دستمزد دوخت دادم. تهش شد دوتا تشک گنده و بی قواره که اصلا برای کنار سالن کاربردی و زیبا در نیامد که نیامد... اعتماد کردم به لحاف دوز پیر با گوش سنگین و طماع، که هیچ وعده ای رو وفا نکرد و گند زد به پول و پارچه... الان من غمان بیهوده میخورم... ام اینکه چرا کارت کشیدی بهاعتماد چی و چی! قبل از اطمینان به صحت حالا... الان حس مغبون شدن و گول خوردن دارم... استغفرالله... با همون پول میشد بهتر و شیک ترش رو حاضری خرید.. خدایا، منو مغبون لحاظ دوز طماع و بی وجدان دنیا نکن  حضورغیاب، صله رحم مجازی...

یه چیزی ته قلبم میگه نه، نشد.

نباید اینطوری میشد...

میگه گناه من گردن توئه...

تو حواست نبود

مراقب نبودی...

باید بالاتر پرواز می کردی...

توی این ارتفاع کم مضمحل میشم من

حضورغیاب، صله رحم مجازی...

جامعه مثل بدن انسانه و ارگانیسم داره 

سیستماتیک عمل میکنه

اگر یکجا اختلال بوجود، تبعات بیاد این اختلال به تمام ارگانیسم سرایت میکنه.

کاش فرد مناسب رو برای جای خالی انتخاب کنیم.

چقدر افراد نامناسب در مناصب نصب شدند و مصیبت نصیب ما شد...

خدایا لطفا کمک کن، جامعه ی امام زمانی رو به چشم ببینیم...

حضورغیاب، صله رحم مجازی...